بلاگ
چرا هنگام التهاب جسمی، حوصله‌ی جمع و لذت بردن را نداریم؟
پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که التهاب در بدن می‌تواند به‌طور موقت تمایل ما به ارتباطات اجتماعی و توانایی تجربه لذت را کاهش دهد. شناخت این پیوند بیولوژیک به ما کمک می‌کند تا در روزهای بی‌حوصلگی با شفقت بیشتری با خود رفتار کنیم.
پیوند پنهان میان ترس از طرد شدن و اضطراب مرگ در جوانان
نگرانی عمیق از پذیرفته نشدن در روابط اجتماعی می‌تواند با ترس وجودی از مرگ گره خورده باشد. با رویکردهای روان‌شناختی می‌توان یاد گرفت که چگونه با پذیرش و شفقت، این اضطراب‌ها را مدیریت کرد.
امیدهای تازه و واقعیت‌های درمان افسردگی: چرا تغییرات پایدار زمان می‌برند؟
پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که مداخلات نوظهور ممکن است در کوتاه‌مدت علائم افسردگی را کاهش دهند، اما حفظ بهبودی در درازمدت نیازمند پرورش مهارت‌های روانی و تغییرات رفتاری مداوم است.
تاثیر تجربیات اولیه بر مغز نوجوانان و راهکارهای تقویت خودکنترلی
تجربیات دوران کودکی نقش مهمی در نحوه تکامل شبکه‌های مغزی در نوجوانی دارند. در این یادداشت، اثرات بی‌توجهی زودهنگام بر تمرکز و راهکارهای روان‌شناختی تقویت کارکردهای اجرایی بررسی شده است.
چرا گاهی در روابط پرچالش، دروغ‌های مصلحتی را به حقیقت ترجیح می‌دهیم؟
پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند در روابطی که دچار تنش یا نارضایتی هستند، تمایل به شنیدن دروغ‌های آرامش‌بخش برای حفظ صلح افزایش می‌یابد؛ رفتاری که ریشه در نیاز به امنیت عاطفی دارد.
آیا ضربان قلب پایین دلیل رفتارهای پرخطر است؟ نگاهی تازه به هیجان‌خواهی
پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که ضربان قلب پایین به خودی خود علت رفتارهای ضداجتماعی نیست، بلکه «هیجان‌خواهی» کلید اصلی هدایت رفتارها به سمت مسیرهای سالم است.
محبوبیت زودگذر یا ارتباط واقعی؟ نگاهی روان‌شناختی به خودشیفتگی در نوجوانی
پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند رفتارهای خودشیفته‌وار در نوجوانی شاید در کوتاه‌مدت برتری اجتماعی بیاورند، اما به دوست داشته شدن واقعی منجر نمی‌شوند. در این یادداشت راهکارهایی برای ساخت روابط اصیل در نوجوانی بررسی می‌شود.
چگونه پس از یک شب بی‌خوابی از حافظه خود محافظت کنیم؟
بی‌خوابی شبانه می‌تواند توانایی یادگیری و تمرکز را کاهش دهد، اما فعالیت بدنی کوتاه یا یک چرت مشخص می‌تواند به بازسازی عملکرد مغز کمک کند.
بازتعریف همدلی در اوتیسم: ارتباط، یک جاده دوطرفه است
پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند دشواری‌های ارتباطی در افراد اوتیستیک ناشی از کمبود همدلی نیست، بلکه ناشی از تفاوت در سبک‌های ارتباطی است. این نگاه تازه می‌تواند به کاهش شرم درونی و رشد پذیرش خود کمک کند.