اضطراب

اضطراب چیست؟ اضطراب یک واکنش طبیعی و حتی محافظت‌کننده‌ی بدن در برابر تهدید یا استرس است؛ همان واکنش «جنگ یا گریز» که با ترشح هورمون‌هایی مانند کورتیزول و آدرنالین همراه است. مقداری اضطراب پیش از یک مصاحبه یا امتحان طبیعی و حتی مفید است. مشکل زمانی آغاز می‌شود که این احساس تشویش، بدون تناسب با خطر واقعی، مداوم، فراگیر و ناتوان‌کننده شود. علائم اضطراب اضطراب هم در بدن و هم در ذهن نمایان می‌شود. از نشانه‌های جسمی می‌توان به تپش قلب، تنگی نفس، تعریق، تنش عضلانی، سردرد و مشکلات گوارشی اشاره کرد. از نظر روانی نیز فرد ممکن است بی‌قراری، مشکل در تمرکز، نگرانی مداوم، اختلال خواب و اجتناب از موقعیت‌هایی که اضطراب‌آور تلقی می‌شوند را تجربه کند. انواع اختلال اضطرابی اضطراب طیف گسترده‌ای دارد: اختلال اضطراب فراگیر (نگرانی مزمن و بی‌دلیل درباره‌ی موضوعات مختلف زندگی)، اختلال هراس اجتماعی (ترس شدید از قضاوت‌شدن در موقعیت‌های اجتماعی)، حملات پانیک، فوبیای اختصاصی، و اضطراب مرتبط با عملکرد تحصیلی یا شغلی از رایج‌ترین انواع آن هستند. نگاه روان‌شناسی به اضطراب در رویکرد شناختی‌رفتاری (CBT)، اضطراب اغلب نتیجه‌ی توجه انتخابی به نشانه‌های تهدیدآمیز، تفسیرهای فاجعه‌آمیز از موقعیت‌ها و باورهای غیرمنطقی درباره‌ی خطر است. با شناسایی و به‌چالش‌کشیدن این افکار خودکار منفی، فرد می‌تواند به‌تدریج واکنش اضطرابی خود را کاهش دهد. در رویکرد پذیرش و تعهد (ACT) نیز به‌جای تلاش برای حذف کامل اضطراب — که اغلب آن را تشدید می‌کند — بر یادگیری همراه‌بودن با احساسات ناخوشایند بدون اجازه‌دادن به آن‌ها برای کنترل تصمیم‌های زندگی تمرکز می‌شود. چه زمانی باید کمک حرفه‌ای گرفت؟ اگر اضطراب شما بیش از چند هفته ادامه دارد، در کار، تحصیل یا روابطتان اختلال ایجاد کرده، یا با حملات پانیک، اجتناب گسترده یا افکار مزاحم همراه است، وقت مراجعه به یک روان‌شناس بالینی فرارسیده است. پژوهش‌ها به‌روشنی نشان می‌دهند رفتاردرمانی — به‌تنهایی یا در کنار دارودرمانی روان‌پزشکی در صورت لزوم — یکی از مؤثرترین درمان‌های اختلالات اضطرابی است، و CBT همچنان به‌عنوان درمان خط اول برای بسیاری از انواع اضطراب در کودکان و بزرگسالان شناخته می‌شود.